نمی دانم ...
من نمی دانم ...
آیا مادرش هم ...
او را به اندازه ی من دوست داشت؟
آیا کسی می تواند بفهمد ...
که دوست داشتن او چه لذتی دارد ...
و آدم را به چه ابدیتی نزدیک می کند؟
آدم پر می شود...
جوری که نخواهد ...
به چیز دیگری فکر کند...
نخواهد دلش برای آدم دیگری بلرزد ...
و هیچ گاه دچار تردید نشود...
عباس_معروفی
سمفونی_مردگان
+ نوشته شده در جمعه هفتم تیر ۱۳۹۸ ساعت 20:38 توسط ܔܜܔ💙 رهــــا 💙ܔܜܔ
|