عزیزترینم!
راستش را اگر بخواهید
همین تازگی ها فهمیده ام این شما نیستید که با بقیه فرق می کنید،
احساس لاکردار من است که نسبت به شما،
زمین تا آسمان فرق می کند با حسم نسبت به هر چیز و هر کس دیگری...
عزیزترینم!
منِ دیوانه
به طرز غریبی دوست می دارم
شما را
که متفاوت ترین آدمِ معمولی جهان هستید...
طاهره اباذری هریس
کُرد بود، از اون اصیلاش...
یه وقتایی که می خواست بگه فلانی خیلی آدم خوبیه و
دوست داشتنیه و حسابی به دل می شینه و
تو بگو عشقه اصلا، می گفت:
" چَنی عزیزه؟! "
این "خیلی عزیزه" گفتناش کلی معنا داشت واسه خودش...
می گفت وقتی یکی عزیزه و عزت داره، جاش همیشه سرِ چشم آدمه،
مثل عشق، مثل دوست داشتن، مثل قرآنی که جاش سرِ طاقچه ست...
آدمی که عزیزه حرفش خریدار داره، نازش خریدار داره،
حرمت و احترام داره وجودش برای همه،
اگه باشه محبتش توی دلاست، نباشه دلتنگیش...
خودِ خدام هواشو داره انگار همیشه و همه جا!
می گفت...
اصلا ولش کن این حرفارو،
تا حالا بهت گفتم چنی عزیزی برام؟!
طاهره اباذری هریس
